„Tym, co zmienia ten świat jest – wiedza. Rozumiesz, co mam na myśli? Nic innego nie może zmienić niczego na tym świecie. Sama wiedza jest w stanie przekształcić świat, pozostawiając go dokładnie takim, jakim jest. Kiedy patrzysz na świat z Wiedzą, zdajesz sobie sprawę, że rzeczy są niezmienne, a jednocześnie ciągle się transformują”.“

 

Małgorzata Strzelec urodzona w 1952 r. w Radomiu, studiowała na Wydziale Malarstwa Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku (teraz ASP), w latach 1972-1977; w pracowniach malarstwa profesorów Jacka Żuławskiego, potem Jerzego Usarewicza i Kazimierza Ostrowskiego oraz tkaninę w pracowni Józefy Wnukowej i ceramikę w pracowni Hanny Żuławskiej. Teraz ona ma tytuł profesora, pracuje jako pedagog na Wydziale Sztuki Uniwersytetu  Techniczno-Humanistycznego w Radomiu. 

 

Zatrzymując się przy jednym z cyklów, składającego się z trzech zdjęć, znajdującego się na wystawie: WODA I, WODA II, WODA III, fantazja odbiorcy przenieść go może natychmiast do wyobrażenia doznania. Jest nim uczucie towarzyszące podczas ochlapania przez krople lodowatej wody, która tworzy jednocześnie zarys tzw. gęsiej skórki.

 

Małe, lecz wielkie. Zwyczajne, lecz prawdziwe. W taki sposób artystka postrzega dziecięcy świat, który stanowi nie tylko inspirację do jej twórczości, ale jak sama mówi; ,,Jest w nim zawarta prawda o nas”. Tytułowa wystawa odbyła się jesienią w galerii PLATON we Wrocławiu, na której mogliśmy oglądać serię obrazów olejnych o życiu małego wielkiego człowieka – o życiu każdego z nas. 

 

Sztuka mediów, na świecie i w Polsce, jest dziedziną obchodzącą już różne jubileusze. Z okazji 30-lecia Biennale Sztuki Mediów WRO i jubileuszowej edycji pod hasłem CZYNNIK LUDZKI/HUMAN ASPECT, w drukowanym wydaniu "Formatu" (nr 82-83) ukazały się właśnie teksty 10 autorów na temat poszczególnych wątków programowych Biennale – zapraszamy do lektury! W tym kontekście na format-net.pl publikujemy obszerną relację Izabeli Kowalczyk z wystawy „Anti-Static" - kuratorowanej przez Piotra Krajewskiego manifestacji poznańskich Intermediów z okazji jubileuszu 100-lecie Uniwersytetu Artystycznego. Wystawa była prezentowana w Muzeum Narodowym w Poznaniu w drugiej połowie 2018 roku.

 

Inkubator rzeczy wielkich - Pirelli HangarBicocca to budowla, która pamięta czasy rewolucji przemysłowej. Myśl inżynierska święciła tryumfy wysyłając stąd w drogę ku postępowi świadectwa swej pomysłowości : lokomotywy parowe i elektryczne, wagony kolejowe i maszyny rolnicze, samoloty i broń. Monumentalna konstrukcja przetrwała stulecie pomimo, że obok upadały wielkie systemy, a świat obracał się w ruinę. Siła destrukcji przegrała z wolą istnienia. Dziś wielka hala chroni w swym środku delikatną istotę, nadzieję współczesnego człowieka- sztukę. 

Johann Wolfgang von Goethe powiedział, że barwa jest cierpieniem światła. W dwóch salach wystawienniczych „Le Navate” i „Il Cubo” myśl tę uznano za cenną i zadbano             o przyjemny półmrok. Jaskrawe blaski oraz zgiełk pochłaniają kurtyny tkanin, którymi wydzielono przestrzenie. Ściany, wysokie na trzydzieści metrów pomalowano w kolorze czerni. Stworzono tu wyśmienite warunki, aby móc wyostrzać zmysły  i pogrążać się             w kontemplacyjnej ciszy. Miejsce emanuje specyficzną aurą, którą najsilniej odczuwa się      w największej sali. Nic dziwnego, że właśnie tam zadomowił się na stałe majestat siedmiu wież „I Sette Palazzi Celesti” autorstwa Anselma Kiefera.